Μουσική - Τι ακούτε τώρα; - Hits στην διάρκεια των χρόνων

Περισσότερα
11 Χρόνια 11 Μήνες πριν - 11 Χρόνια 6 Μήνες πριν #17839 από Βιομαζιστής
Επειδή σήμερα δεν βλέπω να τσουλάει η ομάδα (μάλλον κουρασμένοι μου είστε) θα σας βάλω ένα τραγουδάκι αγαπημένο για να σας χαλαρώσω. :)
Πολύ πιθανόν να ακολουθήσουν και άλλα. :silly:
Όσοι είναι να βάλετε και ποτάκι, κάντε το τώρα. :cheer:
Εγώ δεν πίνω. ;)



Τα Μηχανήματα Τα Πήραμε!
Άντε Να Δούμε Τώρα Αν Θα Τα Κάνουμε Απόσβεση.
Απόσβεση Δεν Εγιναν Και Ούτε Είναι Σε Θέση Να Γίνουν. :(
Τώρα Πια Μένει Να Δούμε Τι Θα Κάνουμε Με Δαύτα. :unsure:
Last edit: 11 Χρόνια 6 Μήνες πριν by KERBEROS.
Οι ακόλουθοι χρήστες είπαν "Σε Ευχαριστώ": jnet

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
11 Χρόνια 11 Μήνες πριν - 11 Χρόνια 11 Μήνες πριν #17840 από jnet
Απαντήθηκε από jnet στο θέμα Hits στην διάρκεια των χρόνων
Με το που το άνοιξα (το City) δυνάμωσε και το βοριαδάκι εδώ πάνω.

Και μου ηρθε να βάλω το ταξίδι της φάλαινας που είναι ....



...πιο επίκαιρο από ποτέ.


Ζεστό καλοκαίρι, κρατάς ακόμα
κίτρινο αέρα φυσάει ένα μεγάλο στόμα
απ' το ραδιόφωνο οι εκφωνητές ασκούν υπεροχή
ανασταίνουν και θάβουν χωρίς καμιά διακοπή
ασταμάτητα κανάλια τρώνε το μυαλό μας
έχουμε χάσει τόσα που δεν ξέρουμε τι είναι δικό μας
οι φτωχοί ξέρω πως είναι περισσότερο φτωχοί
κι οι πλούσιοι βαριούνται την τρελή τους ζωή
μέσα από έντυπα μας καλούν να ζήσουμε μια άλλη ζωή
μα είναι ζωή αυτή;
όταν μια οικογένεια ζει μ' ένα μισθό εκατό χιλιάδες
οι τύραννοι χαϊδεύουν κοιλιές μεγάλες
και δεν είναι μόνο αυτό, μας κυνηγούν χιλιάδες μάρκες
έξτρα φόροι, έξτρα Φ.Π.Α., έξτρα σκατά
κι ένας πόλεμος δίπλα μας που κανείς δεν τον σταματά
και κανείς δε διακινδυνεύει
η αγάπη μάς διαφεύγει
κι αντί γι' αυτό ψιθυρίζουμε διαφημίσεις
χρησιμοποιούμε το σεξ για ν' αποφύγουμε τις σχέσεις
κι απ' το ταξίδι της φάλαινας είμαστε τόσο μακριά
σ' ένα παιδικό τραγούδι το μυαλό μου ξυπνά
κι ακούω τα πλοία να διασχίζουν τις θάλασσες
είχα τόσα ωραία πράγματα κι εσύ μου τα χάλασες

Σαν κατεψυγμένα κρέατα πουλιούνται τα πρότυπα
ταυτιζόμαστε με ήρωες κι αλλάζουμε πρόσωπα
πολύ αργά καταλαβαίνουμε πως ήταν σα μια στύση που πέφτει
ένα εκατομμύριο στερεότυπα που δεν έχουν πια καμιά γεύση
με κάνουν ν' απορώ πώς στεκόμαστε αδιάφοροι στο ψέμα
γιατί χάνουμε χρόνο όταν μέσα μας τρέχει το αίμα
σαν οδοντόπαστες λιώνουμε μπροστά απ' την τηλεόραση
κοιτάμε εικόνες έχοντας χάσει την αρχική όραση
κοιτάζοντας τα ιδρωμένα πρόσωπα κάθε γλείφτη
καθαρίζουμε φρούτα για να διατηρούμε την αργή μας σήψη
καθαροί στρέιτ γιάπις διασχίζουν λεωφόρους
περήφανα στήνουν το μέλλον με δικούς τους όρους
σαν έξυπνοι βλάκες φέρνουν τη ντροπή της εκπαίδευσης
κι από μια περιστρεφόμενη θέση καμαρώνουν γι' αυτή τη δικαίωση
το 2000 η μόδα θα τους θέλει ντυμένους με δερμάτινα
πιο γυμνασμένους
να κυβερνούν κατώτερα όντα άτιμα
κι απ' το ταξίδι της φάλαινας είμαστε τόσο μακριά
σ' ένα παιδικό τραγούδι το μυαλό μου ξυπνά
κι ακούω τα πλοία να διασχίζουν τις θάλασσες
είχα τόσα ωραία πράγματα κι εσύ μου τα χάλασες

Στην πίστα του αεροδρομίου έχει νυχτώσει
ένα εκατομμύριο αστέρια φωτίζουν ό,τι μ' έχει πληγώσει
ένας φίλος μου απόψε εγκαταλείπει αυτή τη χώρα
κατά βάθος λυπάται μα δε βλέπει και την ώρα που η ζωή του θ' αλλάξει
όταν τ' αεροπλάνα πετάνε
η γη απλώνεται και οι άνθρωποι ξεχνάνε
είναι τρομέρο το θέαμα
η αίσθηση αυτή ότι πετάς
δεν έχω άλλη εκλογή
ένα κίτρινο ταξί περιμένει
φυσάει, θα χειμωνιάσει
δύο ώρες και ξημερώνει
συννεφιασμένη Κυριακή
πρώτη μέρα του χειμώνα
σκέφτομαι τους πιο σημαντικούς ανθρώπους αυτού του αιώνα
απ' το δεξί καθρεφτάκι ο κόσμος μένει πίσω
ποτέ δεν είχα τίποτα κι απόψε θέλω να σε φιλήσω
να μείνεις στα μάτια μου σαν άδειο τοπίο
να κάνουμε έρωτα στο αστεροσκοπείο
κουλουριασμένοι σα μπάλα να εκτοξευθούμε
μέχρι που ειρηνικά στο διάστημα να κοιμηθούμε
κι απ' το ταξίδι της φάλαινας είμαστε τόσο μακριά
σ' ένα παιδικό τραγούδι το μυαλό μου ξυπνά
κι ακούω τα πλοία να διασχίζουν τις θάλασσες
είχα τόσα ωραία πράγματα κι εσύ...

Κοστίζει τόσο να είσαι ειλικρινής όταν είσαι ευφυής! Είναι σαν να είσαι τίμιος όταν είσαι φιλόδοξος.
Last edit: 11 Χρόνια 11 Μήνες πριν by jnet.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
11 Χρόνια 11 Μήνες πριν - 11 Χρόνια 11 Μήνες πριν #17841 από Βιομαζιστής

jnet έγραψε: Με το που το άνοιξα δυνάμωσε και το βοριαδάκι εδώ πάνω.




Αχ και να είχες μια ανεμογεννήτρια! :woohoo:

Τα Μηχανήματα Τα Πήραμε!
Άντε Να Δούμε Τώρα Αν Θα Τα Κάνουμε Απόσβεση.
Απόσβεση Δεν Εγιναν Και Ούτε Είναι Σε Θέση Να Γίνουν. :(
Τώρα Πια Μένει Να Δούμε Τι Θα Κάνουμε Με Δαύτα. :unsure:
Last edit: 11 Χρόνια 11 Μήνες πριν by Βιομαζιστής.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
11 Χρόνια 11 Μήνες πριν - 11 Χρόνια 11 Μήνες πριν #17842 από Βιομαζιστής




Έχουμε επίσης και Βασίλη Καρρά για όποιον ενδιαφέρεται. :woohoo:

Τα Μηχανήματα Τα Πήραμε!
Άντε Να Δούμε Τώρα Αν Θα Τα Κάνουμε Απόσβεση.
Απόσβεση Δεν Εγιναν Και Ούτε Είναι Σε Θέση Να Γίνουν. :(
Τώρα Πια Μένει Να Δούμε Τι Θα Κάνουμε Με Δαύτα. :unsure:
Last edit: 11 Χρόνια 11 Μήνες πριν by Βιομαζιστής.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
11 Χρόνια 11 Μήνες πριν #17843 από jnet
Απαντήθηκε από jnet στο θέμα Hits στην διάρκεια των χρόνων

Βιομαζιστής έγραψε:

Αχ και να είχες μια ανεμογεννήτρια! :woohoo:


δεν εχει την ιδια γνώμη ο αρχαιοπτέρυξ :)
archaeopteryxgr.blogspot.gr/

Κοστίζει τόσο να είσαι ειλικρινής όταν είσαι ευφυής! Είναι σαν να είσαι τίμιος όταν είσαι φιλόδοξος.

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Περισσότερα
11 Χρόνια 11 Μήνες πριν #17844 από Βιομαζιστής

jnet έγραψε: Με το που το άνοιξα (το City fenster = παράθυρο ) δυνάμωσε και το βοριαδάκι εδώ πάνω.

Και μου ηρθε να βάλω το ταξίδι της φάλαινας που είναι ....


...πιο επίκαιρο από ποτέ.


Ζεστό καλοκαίρι, κρατάς ακόμα
κίτρινο αέρα φυσάει ένα μεγάλο στόμα
απ' το ραδιόφωνο οι εκφωνητές ασκούν υπεροχή
ανασταίνουν και θάβουν χωρίς καμιά διακοπή
ασταμάτητα κανάλια τρώνε το μυαλό μας
έχουμε χάσει τόσα που δεν ξέρουμε τι είναι δικό μας
οι φτωχοί ξέρω πως είναι περισσότερο φτωχοί
κι οι πλούσιοι βαριούνται την τρελή τους ζωή
μέσα από έντυπα μας καλούν να ζήσουμε μια άλλη ζωή
μα είναι ζωή αυτή;
όταν μια οικογένεια ζει μ' ένα μισθό εκατό χιλιάδες
οι τύραννοι χαϊδεύουν κοιλιές μεγάλες
και δεν είναι μόνο αυτό, μας κυνηγούν χιλιάδες μάρκες
έξτρα φόροι, έξτρα Φ.Π.Α., έξτρα σκατά
κι ένας πόλεμος δίπλα μας που κανείς δεν τον σταματά
και κανείς δε διακινδυνεύει
η αγάπη μάς διαφεύγει
κι αντί γι' αυτό ψιθυρίζουμε διαφημίσεις
χρησιμοποιούμε το σεξ για ν' αποφύγουμε τις σχέσεις
κι απ' το ταξίδι της φάλαινας είμαστε τόσο μακριά
σ' ένα παιδικό τραγούδι το μυαλό μου ξυπνά
κι ακούω τα πλοία να διασχίζουν τις θάλασσες
είχα τόσα ωραία πράγματα κι εσύ μου τα χάλασες

Σαν κατεψυγμένα κρέατα πουλιούνται τα πρότυπα
ταυτιζόμαστε με ήρωες κι αλλάζουμε πρόσωπα
πολύ αργά καταλαβαίνουμε πως ήταν σα μια στύση που πέφτει
ένα εκατομμύριο στερεότυπα που δεν έχουν πια καμιά γεύση
με κάνουν ν' απορώ πώς στεκόμαστε αδιάφοροι στο ψέμα
γιατί χάνουμε χρόνο όταν μέσα μας τρέχει το αίμα
σαν οδοντόπαστες λιώνουμε μπροστά απ' την τηλεόραση
κοιτάμε εικόνες έχοντας χάσει την αρχική όραση
κοιτάζοντας τα ιδρωμένα πρόσωπα κάθε γλείφτη
καθαρίζουμε φρούτα για να διατηρούμε την αργή μας σήψη
καθαροί στρέιτ γιάπις διασχίζουν λεωφόρους
περήφανα στήνουν το μέλλον με δικούς τους όρους
σαν έξυπνοι βλάκες φέρνουν τη ντροπή της εκπαίδευσης
κι από μια περιστρεφόμενη θέση καμαρώνουν γι' αυτή τη δικαίωση
το 2000 η μόδα θα τους θέλει ντυμένους με δερμάτινα
πιο γυμνασμένους
να κυβερνούν κατώτερα όντα άτιμα
κι απ' το ταξίδι της φάλαινας είμαστε τόσο μακριά
σ' ένα παιδικό τραγούδι το μυαλό μου ξυπνά
κι ακούω τα πλοία να διασχίζουν τις θάλασσες
είχα τόσα ωραία πράγματα κι εσύ μου τα χάλασες

Στην πίστα του αεροδρομίου έχει νυχτώσει
ένα εκατομμύριο αστέρια φωτίζουν ό,τι μ' έχει πληγώσει
ένας φίλος μου απόψε εγκαταλείπει αυτή τη χώρα
κατά βάθος λυπάται μα δε βλέπει και την ώρα που η ζωή του θ' αλλάξει
όταν τ' αεροπλάνα πετάνε
η γη απλώνεται και οι άνθρωποι ξεχνάνε
είναι τρομέρο το θέαμα
η αίσθηση αυτή ότι πετάς
δεν έχω άλλη εκλογή
ένα κίτρινο ταξί περιμένει
φυσάει, θα χειμωνιάσει
δύο ώρες και ξημερώνει
συννεφιασμένη Κυριακή
πρώτη μέρα του χειμώνα
σκέφτομαι τους πιο σημαντικούς ανθρώπους αυτού του αιώνα
απ' το δεξί καθρεφτάκι ο κόσμος μένει πίσω
ποτέ δεν είχα τίποτα κι απόψε θέλω να σε φιλήσω
να μείνεις στα μάτια μου σαν άδειο τοπίο
να κάνουμε έρωτα στο αστεροσκοπείο
κουλουριασμένοι σα μπάλα να εκτοξευθούμε
μέχρι που ειρηνικά στο διάστημα να κοιμηθούμε
κι απ' το ταξίδι της φάλαινας είμαστε τόσο μακριά
σ' ένα παιδικό τραγούδι το μυαλό μου ξυπνά
κι ακούω τα πλοία να διασχίζουν τις θάλασσες
είχα τόσα ωραία πράγματα κι εσύ...




Απορώ πως θυμάται τους στίχους χωρίς ρίμα και τους λέει; Τους διαβάζει ή τους έχει αποστηθίσει; :S

Τα Μηχανήματα Τα Πήραμε!
Άντε Να Δούμε Τώρα Αν Θα Τα Κάνουμε Απόσβεση.
Απόσβεση Δεν Εγιναν Και Ούτε Είναι Σε Θέση Να Γίνουν. :(
Τώρα Πια Μένει Να Δούμε Τι Θα Κάνουμε Με Δαύτα. :unsure:

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Χρόνος δημιουργίας σελίδας: 0.104 δευτερόλεπτα
Powered by Kunena Φόρουμ