Κοινότητα
Postit
Τα μέλη μας
Blog
Forum
Ανακοινώσεις
Κλείσιμο

energeiakotzaki.gr

Κατ' αρχήν να πω ότι δεν είχα και ιδιαίτερη σχέση με το αντικείμενο. (την θέρμανση) Δηλαδή αν με έβαζες (πριν) να ανάψω ή να κλείσω τον λέβητα πετρελαίου, θα το έκανα μάλλον, αλλά δεν ήξερα ακριβώς το πως. Φαντάζομαι θα το έβρισκα. Απλά ήθελα να μπορώ να έχω ζέστη στο σπίτι.

Με την περσινή χρονιά που το πετρέλαιο ήταν κοντά στο 1 ευρώ, και δεν ζεσταθήκαμε και πλήρωσα σχεδόν ότι είχα στην άκρη. Οπότε δεύτερη χρονιά δεν έβγαινε μ' αυτόν τον ρυθμό. Πόσο μάλιστα που τώρα το πετρέλαιο πήγε στο 1,40.

Οπότε άρχισα να ψάχνομαι τι μπορώ να κάνω που να είναι φτηνότερο.

Η αύξηση του πετρελαίου θέρμανσης και η αναμενόμενη το 2012 εξίσωση του με το πετρέλαιο κίνησης με οδήγησαν στην απόφαση τον Οκτώβριο του 2011 να προβώ στη αγορά και εγκατάσταση Λέβητα βίο-καυσίμων. Στην αγορά υπήρχαν αρκετοί λέβητες για επιλογή τον Οκτώβριο, όχι βέβαια όσοι υπάρχουν σήμερα μισό χρόνο μετά. Επίσης η τεχνολογία τους εξελίσσεται «ραγδαία» γιατί όπως ήταν φυσικό ήταν κάτι νέο για την αγορά.
Εγώ αποφάσισα να αγοράσω έναν Ελληνικό λέβητα που να καιει Pellet – ξύλα – κάρβουνο – κουκούτσια – βιομάζα. Για να έχω την δυνατότητα επιλογής ανάλογα με τις συνθήκες.

Θα σας πώ την γνώμη μου και παρακαλώ σκεφτείτε την άν και αρκετοί μπορεί να μήν συμφωνείτε...τουλάχιστον σκεφτείτε την προσεκτικά...

η επιλογή για εμένα κρίνετε από τις δυνατότητες που έχετε ώς χρήστης να ασχολείστε με τον λέβητα ή όχι.

Αν βάλετε βιομάζα, είναι σίγουρο ότι για κάθε 100 κιλά καυσίμου που καίτε, θα πρέπει να αφαιρείτε από τον λέβητα 8 κιλά στάχτης...σχεδόν όλα είναι κάτω από την εστία, με πολύ λίγα πίσω στα τούμπο. (Σημειώστε, μιλάω για δικούς μου λέβητες με κάθετες διαδρομές και την δικιά μας κάυση)...αυτό σημαίνει ότι περίπου για κάθε σιλό που γεμίζουμε, αφαιρούμε και το συρτάρι της στάχτης από την εστία και μια φορά τον μήνα καθαρίζουμε πίσω τους κάθετους φλογοαυλούς (τούμπο). Αν αυτή η διαδικασία δεν σας πειράζει, τότε η καλύτερη λύση είναι η βιομάζα, γιατί πολύ απλά είναι φθηνή και αξίζει τον επιπλέον κόπο και με το παραπάνω.

Παραθέτουμε παρακάτω μερικές απόψεις του Νικου Σαμαρά ετσι όπως τα έγραψε σε σχετικό τόπικ μέσα στο φορουμ. .....από τήν άλλη πλευρά, εγώ πιστέυω ότι η επιλογή του λέβητα δεν είναι τόσο δύσκολη, αρκεί να τηρούνται κάποιο κανόνες σωστής καταναλωτικής συμπεριφοράς.

Επειδή οι χρήστες δεν είναι ειδήμονες στους λέβητες και δεν περιμένει κανείς να είναι, προτείνω τους κάτωθι κανόνες για να βοηθήσουμε την επιλογή του λέβητα:

1) Να ελέγχουμε τον λέβητα που θέλουμε να αγοράσουμε άν ανταποκρίνεται σε αυτά που διαφημίζει ο κατασκευαστής, π.χ. πάχος λαμαρινών (τουλάχιστον 5 χιλιοστά) καθώς επίσης και για τα κάυσιμα που τον προτείνει ο κατασκευαστής...άλλη τροφοδοσία χρειάζεται η πελλέτα, άλλη το πυρηνόξυλο και τα μίγματα του: πελλέτα απόρριψη ή volcano, πυρηνόξυλο και μίγματα μόνο volcano.

2) Να εξετάζουμε τομή λέβητα...μην αγοράζετε λέβητα "γουρούνι στο σακί"...άν δεν σας δείχνει ο πωλητής την τομή του λέβητα, είτε σχηματικά είτε ζωντανά, συνήθως κάτι θέλει να κρύψει...

3) Κάθετες διαδρομές κατά προτίμηση στα στερεά καύσιμα αν θέλουμε μεγάλους χρόνους καθαρισμού χωρίς σημαντική πτώση απόδοσης...διαφορετικά πιο συχνό καθάρισμα. Επίσης, άλλο οι διαδρομές μέσα σε τουμποσωλήνες και άλλο οι κόφτρες...οι κόφτρες δεν είναι διαδρομές, απλά επιβραδυντές.

Ενόψει των μέτρων που θα ανακοινώσει η κυβέρνηση, ελπίζουμε όχι ελαφρά τη καρδία, θα πρέπει να της επισημάνουμε ένα γεγονός που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο.

 

Είναι σχεδόν άγνωστη στον μέσο πολίτη, αποτελεί όμως αξιόπιστη πηγή ανανεώσιμης ενέργειας. Με τα γεωλογικά δεδομένα της χώρας μας και τη βελτιστοποίηση της σχετικής τεχνολογίας η γεωθερμία μπορεί να καλύψει σε μεγάλο βαθμό τις ενεργειακές ανάγκες ενός σπιτιού

http://www.opengov.gr/minenv/?p=4207

 

Δίνεται σήμερα στη δημοσιότητα για διαβούλευση αναλυτικό κείμενο του Εθνικού Ενεργειακού Σχεδιασμού, που συνέταξε η Επιτροπή Εθνικού Ενεργειακού Σχεδιασμού η οποία είναι άμισθη.
Το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής δίνοντας στη δημοσιότητα για διαβούλευση στις 4 Απριλίου τη σύνοψη του σχεδίου Οδικού Χάρτη Πορείας της Ελλάδας στο Τομέα της Ενέργειας με ορίζοντα το 2050,, ξεκίνησε τη διαδικασία διαλόγου σχετικά με τη χάραξη ενός ολοκληρωμένου ενεργειακού οδικού χάρτη για τη χώρα μας μέχρι το 2050.
Ο ενεργειακός σχεδιασμός σε εθνικό επίπεδο αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο στην πορεία υλοποίησης της αναπτυξιακής πολιτικής μιας χώρας, καθώς η δρομολόγηση και επιτυχής υλοποίησή του θα επηρεάσει το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας αλλά και το πλαίσιο διαμόρφωσης τόσο γεωπολιτικών συνεργασιών, όσο και επενδυτικών δραστηριοτήτων.
Στο πλαίσιο αυτό, σε συνέχεια της διαδικασίας διαλόγου που ξεκίνησε στις αρχές Απριλίου, το ΥΠΕΚΑ με αίσθημα ευθύνης και λαμβάνοντας υπόψη τα έως τώρα σχόλια δίνει σήμερα στη δημοσιότητα για διαβούλευση αναλυτικό κείμενο του Εθνικού Ενεργειακού Σχεδιασμού, στο οποίο βασίζεται η συνοπτική παρουσίαση του οδικού ενεργειακού χάρτη για το 2050.

Ο Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής

 

Ώρα για θέρμανση του Νίκου Σχοινά

 

Γενικά όταν θέλουμε να ζεστάνουμε ένα χώρο , χρειαζόμαστε τις θερμικές απώλειες αυτού του χώρου, προκειμένου να καθορίσουμε τις ενεργειακές ανάγκες του ώστε να γνωρίζουμε τι μέγεθος θερμίδων χρειαζόμαστε , KW , kjouls ή όποια άλλη θερμική μονάδα υπάρχει.

 

Pellet

4500 kcal/kg

Πετρέλαιο

8500 kcal/lt

Φυσικό Αέριο

11000 kcal/m3

ξύλο

3900 – 5100 kcal/kg

Πυρηνόξυλο

3500 – 4000 Kcal/kg(μέση τιμή 3750 kcal/kg)

Μίγματα πυρηνόξυλου

4000 – 5000 kcal/kg (μέση τιμή 4500 kcal/kg)

Αμύγδαλο, ροδάκινο, κτλ πάνω από 5000 kcal/kg

 

Tο καύσιμο δεν παίζει ρόλο στη θερμική απόδοση ενέργειας πχ 15kw ηλεκτρολέβητα = 15kw λέβητας πέλλετ = 15kw λέβητας πετρελαίου , όλοι είναι ίδιας δύναμης.

 

Αν έχετε ήδη εγκατάσταση καλοριφέρ και θέλετε να αλλάξετε το καύσιμο σας , ο υπάρχον λέβητας και καυστήρας συνήθως είναι υπέρ-διαστασολογημένος οπότε συνήθως στη βιομάζα κανουμε τους υπολογισμούς μας με θερμικές απώλειες που χρειάζεται να υπολογίσουμε. Οτιδήποτε παραπάνω θα έχει αυξημένη κατανάλωση χωρίς λόγο.

 

Τα καύσιμα

 

Οποιοδήποτε καύσιμο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για θέρμανση , κίνηση , ακόμα και μορφές ενέργειας όπως ηλιακή και αιολική

 

Αιολική ενέργεια , γεννήτριες ανέμου: δυστυχώς η ενέργεια που μας παρέχει ο αέρας δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί άμεσα για θέρμανση , παρόλα αυτά χρησιμοποιώντας ηλεκτρικές μεθόδους θέρμανσης και έχοντας μπαταρίες ή χρησιμοποιώντας την πώληση και αγορά του ρεύματος στη ΔΕΣΜΗΕ , μπορούμε να εξασφαλίσουμε τη θέρμανση χρησιμοποιώντας το ηλεκτρικό ρεύμα

 

Βιοκαύσιμο

α) Πέλλετ , το νέο καύσιμο ,

Θετικά: ιδανικό για διαμερίσματα , εύκολη αποθήκευση

Αρνητικά: καθάρισμα στάχτης σε τακτά χρονικά διαστήματα , αποθήκευση πολλών σακουλιών, όχι ποιοτικό πέλλετ στην αγορά

                  

Πάνε δύο χρόνια τώρα, αν και πάνε άλλα σαράντα κοντά από τη μεταπολίτευση, που η δικιά μας γενιά των πρώτων- δεύτερων .. ηντα οδηγεί αυτό το τόπο.

Φτάσαμε στο σημείο μηδέν. Όλοι καταλαβαίνουν πως η επόμενη μέρα δε θα είναι ίδια, αλλά κανείς δε μπορεί να καταλάβει και να συνειδητοποιήσει πως ακριβώς θα είναι η ζωή μας, με μισθούς Κίνας.. άντε καλύτερα Βουλγαρίας.. κι όλοι βέβαια ευχόμαστε… απλά λίγο χαμηλότερα από σήμερα… και βλέπουμε για το καλύτερο.

Μπορούμε ν ανταλλάσσουμε απόψεις, ατέλειωτες για το ποιος φταίει. Όμως μάλλον δεν είναι η στιγμή γι αυτό. Ίσως είναι η ώρα ν αντιδράσουμε, να πάρουμε αποφάσεις και άμεσα να ξεκινήσουμε με πράξεις και έργα για την επόμενη ώρα. Ο χρόνος προχωρά, μαζί του κι η ζωή μας και κάθε στιγμή που χάνεται είναι μια χαμένη στιγμή ζωής.

Η στιγμή καταλογισμού ευθυνών πρέπει και θα ναι μετά. Τώρα πνιγόμαστε και δε ψάχνουμε ποιος φταίει. Όχι μονάχα αυτό τουλάχιστον  Σημασία έχει να δούμε τα λάθη, να μη ξαναγίνουν.

Χρειάζεται ίσως να βάλουμε σε κάποια σκέψη τη στάση μας και τη συμπεριφορά μας γενικά αλλά και ίσως ειδικά αυτή τη περίοδο της κρίσης.

ΕΧΩ ΤΗΝ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ν αγοράσω Ελληνικό προιόν, με μεροκάματο Έλληνα εργάτη (κι όχι Βούλγαρου), με υπηρεσία Έλληνα (κι όχι ανατολικού).... ΓΙΑΤΙ αν μόνο αυτοί, με τις ασυναγώνιστου κόστους υπηρεσίες τους πουλάνε και προσφέρουν... σε λίγο δε θα μπορούμε ούτε μείς οι ίδιοι ν αγοράσουμε τα δικά τους.

ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ Η ΤΡΟΙΚΑ... ούτε και συμφωνώ να γυρίζουμε 30-40 χρόνια πίσω.. κι αν κάποιος φίλος έχει αυτή την άποψη... ας κοστολογήσει και πόσα αναλογικά πρέπει να αμείβεται κείνος για την εργασία του, ώστε να καθορίσει των υπολοίπων.

Όμως απαιτώ από τον αδελφό Έλληνα επιχειρηματία, να είναι όσο πιο ξεκάθαρα ορθολογικός μπορεί ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ να μου πουλήσει έντιμο προϊόν, σωστό, αντίστοιχο του λογικού κόστους που θα με χρεώσει.

Απαιτώ τον Έλληνα επιχειρηματία να ψάξει να βρει τρόπο ν ανταγωνιστεί τον ξένο. Όσοι μπορούν.

Ας απαντήσει κάποιος ειδικός, πόσο κοστίζει πραγματικά ένα Ελληνικό προιόν , με Ελληνικές αμοιβές εργασίας?? Πόσο επηρεάζει τη τελική τιμή αυτό?? Και τελικά που θέλει να το πουλήσει?? Στη Γερμανία? Με τιμή Βουλγάρικου? Κι ο Γερμανός το αυτοκίνητο που παράγει που θέλει να το πουλήσει? Να συναγωνιστεί ποιο μεροκάματο??

Κι όμως ο Γερμανός το πουλάει. Όχι σε σχέση με το Κινέζικο, αλλά με τον «αέρα» του καλύτερου. Και πουλάει.

Κάθε πράγμα έχει τον κόσμο που απευθύνεται. Πρέπει να βρούμε αυτό που μπορούμε εμείς. Αν το προιόν μας έχει τη ποιότητα του φτηνότερου, ή τη τιμή του ποιοτικότερου, είναι δύσκολο να χει επιτυχία. Σκοπός είναι αν θέλουμε να παράγουμε, να βρούμε το σημείο της κλίμακας που μπορεί να επιτύχει το προιόν μας. Το ίδιο κι αν θέλουμε να κάνουμε μεταποίηση.

Όσοι πιστεύουν πως οι κοινωνία των ανθρώπων έχει αφεντικά και σκλάβους, μπορούν ν αναζητούν ευκαιρίες σκλάβων και θυμάτων αλλού.. και να ψάχνουν που θα πουλήσουν τα προϊόντα τους. Γι αυτό το δεύτερο πρέπει να γίνουμε υπεύθυνοι εμείς. Θα γίνουμε πιο υπεύθυνοι αν ενημερωνόμαστε..

ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ πως εξυπνάδα δεν είναι να απαιτούμε να αμειβόμαστε 1000 και μεις ν αγοράζουμε από αυτούς που αμείβονται ένα κομμάτι ψωμί.

Θα γυρίσει ο τροχός και θα πάμε όλοι μαζί, στο πάτο, ή στα ψηλά.

Ο Γερμανός που ζητάει σήμερα αυτά που ζητάει από το έθνος των Ελλήνων, που πηγαίνει για διακοπές στη "φτηνή" Τουρκία, ας ψάξει να πουλήσει τα πανάκριβα Γερμανικά προϊόντα του στους Τούρκους που αφήνει τα λεφτά του και κάνει ανάπτυξη. Αλλά δε θα μπορέσει. Γιατί αν η ανάπτυξη φέρει ευημερία, θα είναι ακριβή η παραγωγή εκεί, ο τουρισμός.... και θα φύγει..

Αλλά εν τω μεταξύ θα πνίγει ο ίδιος με τη θηλιά που κάνει για τους άλλους.

Δεν είναι η λογική της ζωής αυτή.

Δε χρειαζόμαστε την αρπαχτή, την ευκαιρία το εύκολο. Δε χρειάζεται να είμαστε όλοι τυχοδιώκτες ζωής, ευκολίας και απόλαυσης. Σήμερα το γνωρίζουμε όλοι καλύτερα αυτό.

Ήρθαμε να νοικιάσουμε λιγάκι γη για κάποιο λίγο διάστημα, όσο στον καθένα αναλογεί και δίνεται. Αυτό το μικρό κομμάτι μας παραχωρείται για λίγο, μετά 100 χρόνια κανείς δε θα ξέρει τίποτα για μας.

Το χρήμα δεν είναι αυτοσκοπός, δε πρέπει να ναι. Είναι μέσον που απλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ευκολύνει τη ζωή μας. Πρέπει να χρησιμοποιείται με σύνεση.

Τόσα χρόνια χάσαμε το νόημα. Έπαιξαν πολλά ρόλο σ αυτά. Διάβασα μια άποψη για τη γενιά του 60, τη γενιά του Πολυτεχνείου (στο ενήλικο ξεκίνημα της..) και το κακό που έκανε στην ίδια τελικά και στη χώρα.

Ιστορικά νομίζω πως δε φταίει μονάχα αυτή. Ανήκω σ αυτή τη γενιά και ψάχνω τα λάθη (κύρια τα δικά μου) για ένα και μόνο λόγο... να τ αναγνωρίζω, να μάθω... και να πάω παρακάτω έχοντας μάθει (όσο μπορώ και αντέχει ο εγωισμός μου) κάνοντας κάτι καλύτερο, αφήνοντας ότι καλύτερο μπορώ στα παιδιά μας.

Οι γονείς μας, είχαν την αγωνία να μας εξασφαλίσουν.. κι ασφάλεια ήταν τότε τα γράμματα και τα σπίτια, η γη. Αυτό πίστεψαν, ίσως και οι τόσες καταστροφές που έζησαν να συνετέλεσαν σ αυτό.

Στη πορεία ασφάλεια έδειξε να ναι μόνο το χρήμα, αφού αυτό κυρίως έφερε την αναγνώριση και τη καταξίωση.

Προσπάθησαν να μας προστατέψουν, προσφέροντας μας κυρίως υλική εξασφάλιση. Δε θα ξεχάσω τη μάνα μου, όταν θύμωνε μαζί μου να μου λέει.. "μια κατοχή σας χρειάζεται"... Κι όλο προσπαθούσε να έχω όσο παραπάνω.. από φαγητό, μέχρι ρούχα κι ότι άλλο.

Πιστεύω πως οι άνθρωποι της γενιάς μου, βιώσαν ανάλογα. Το πήγαμε πολύ παραπάνω. Γίναμε υπερευαίσθητοι δώσαμε στην έννοια της ζωής μια πολύ υλική αξία, που έξυπνος και καλύτερος είναι αυτός που έχει το παραπάνω.

Αλλάξαμε την αξία του καλύτερου, σε απλή κατοχή χρήματος. Το πως θα γινόταν αυτό, ο τρόπος, ακόμα κι η δυνατότητα αν υπήρχε....έπαψε να χει σημασία.

Όλοι ξεχύθηκαν σ αυτή την αναζήτηση. Κι όσο η άνεση έμπαινε στη ζωή μας, τόσο ψαχνόταν ο πιο "βολικός" τρόπος για να κερδηθεί η αξία και το νόημα της ζωής.. το χρήμα

Ξαφνικά με αυτό μπορούσες ν αγοράσεις ζωή, ν αγοράσεις ακόμα και υγεία.

Έτσι προχώρησε η επιστήμη. Πουλούσε κάθε τι που φρόντισε απατηλά συχνά να δημιουργήσει σαν ανάγκη στον άνθρωπο. Πουλούσε ευκολία στο κάθε τι και κυρίως την αίσθηση πως με τη δύναμη του χρήματος ο άνθρωπος αποκτούσε δύναμη, ακόμα και πάνω στην ίδια τη ζωή. Το χρήμα έφερε απόλαυση, αισθησιακή και προσωρινή. Δημιουργήθηκε και η αίσθηση πως "ποιότητα" ζωής είναι το μεγάλο σπίτι, το μεγάλο αμάξι, τα μεγάλα ταξίδια, και η λίγη, εύκολη δουλειά για όλα αυτά.

Το είδαμε (αν και θέλω να πιστεύω πως περνάει, έστω κι υποχρεωτικά) στη δικιά μας κοινωνία, στη χώρα μας, σε μας τους ίδιους, πολύ έντονα τα τελευταία 20-30 χρόνια.

Πολλοί, περισσότεροι απ όσοι θα πρεπε μπήκαν σ αυτή τη λογική. Οι άρχοντες το «φρόντισαν» αυτό, για να κάνουν καλύτερα κι ασφαλέστερα τη δική τους δουλειά, αυτή που στην ουσία τους ζητούσαμε εμείς να κάνουν.

Το χουν αναγνωρίσει κι οι ίδιοι πλέον, συχνά ως κριτική κάθαρσης. Το χουμε καταλάβει και μεις.

Η δουλειά του εργάτη υποκοστολογήθηκε.. κι η δουλειά του αεριτζή που την χρησιμοποιούσε, καρπώθηκε το κόπο. Κι η λαμογιά ήταν η παράνομη έκφραση της.

Η ΜΕΤΑ...(ποίηση- πώληση-φορά_στροφή....) απέκτησαν άλλη διάσταση. Ένας παράγει στο δυτικό κόσμο.. και καμιά 20αριά ζουν απ αυτό. Ποιά είναι η πραγματική παραγωγή στις τεράστιες πόλεις??? Τι παραγωγή έχει το Λονδίνο, η Ν.Υ, το Τόκιο, η Κων/πολη, το Πεκίνο, η Αθήνα??? Πόσοι άνθρωποι στο Δυτικό κόσμο ασχολούνται με τη πρωτογενή παραγωγή?? Κι τελικά πόσοι το κάνουν αυτό στην Ελλάδα???? Κι όμως, ξέρουμε να λέμε πολλά. Ίσως γιατί χάσαμε το νόημα..

Η χώρα μας, ο λαός μας, έφτασε σ ένα σημείο μηδέν. Κι όσοι δεν έφτασαν (οικονομικά) ακόμα.. θα φτάσουν. Η ζωή μας γέμισε ανασφάλεια, άγχος για την απλή επιβίωση. Για πάρα πολύ κόσμο, είναι ήδη ένα γεγονός.

Πρέπει να καταλάβουμε πως πίσω, εκεί που μάθαμε πως μπορούσαμε να μαστε, δε θα γυρίσουμε. Η δική μας γενιά σίγουρα όχι. Τα παιδιά μας, μπορεί να ξεκινήσουν να δημιουργούν έναν ανάλογο κύκλο ζωής με το δικό μας. Αλλά δε θα ναι καλό, θα ναι μια νέα ουτοπία.

Το σίγουρο είναι πως θέλει δουλειά, αλλαγή νοοτροπίας, να πιστέψουμε πως τίποτα δε χαρίζεται. Να συνειδητοποιήσουμε πως μπροστά πρέπει να ναι ο καλύτερος, ο ικανότερος κι αυτός που έχει τη δυνατότητα να ξέρει. Πρέπει να καταλάβουμε πως οι γενικές αποφάσεις που παίρνονται για όλους, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΔΥΝΑΤΟΝ, σε κάθε επίπεδο.

Δε μπορεί να υπάρχει μόνο η δικιά μας ανάγκη. Ίσως μετά από πολλά χρόνια μας δίνεται η ευκαιρία να καταλάβουμε πως το κοινό ΚΑΙ ΜΟΝΟ καλό, είναι και ατομικό μας.

Ευκαιρία γιατί ίσως μπορούμε να καταλάβουμε πως η δυστυχία γύρω μας, αυτή που ξέρουμε, βλέπουμε κι ανασαίνουμε, είναι και δυστυχία δική μας. Ελάχιστοι μπορούν να πουν πως δε τους αγγίζει.

Η αγωνία για το πως θα μπορέσουμε να διακρατήσουμε τα κεκτημένα, τα πλούτη και τα υλικά μας, μπορεί να μας βοηθήσει ν αντιδράσουμε θετικά και δημιουργικά, αλλά πολύ φοβάμαι πως μάλλον θα μας οδηγήσει να ψάξουμε για μπαλώματα, προσωρινά και ύποπτα συχνά, που απλά ίσως αποτρέψουν για λίγο το τελικό ναυάγιο.

Δεν υποστηρίζω το μηδενισμό, αλλά την ανάγκη γι αλλαγή καθενός μας προσωπικά, από τα μικρά πράγματα, τα καθημερινά, τη μη ανοχή όλων αυτών που ξέρουμε πως δε πρέπει να συμβαίνουν, σε κάθε επίπεδο.

Ας μη φανταζόμαστε σαν διάθεση για δουλειά ένα φτυάρι στο χέρι, ιδρώτα και κούραση. Δεν είναι εύκολο για το δημόσιο υπάλληλο (π.χ) να γίνει αγρότης ή οικοδόμος.

Μπορεί απλά να ναι υπευθυνότητα και τιμή γι αυτό που καθένας κάνει. Μπορεί καθένας ν αναζητήσει να τιμήσει το μισθό του, το έσοδο του Μη περιμένουμε να δούμε από τους υπεύθυνους όλες τις αλλαγές, να μας επιβάλουν το σωστό, αυτό που οι περισσότεροι ξέρουμε.

Τις πραγματικές αξίες όλοι τις γνωρίζουμε. Κανένας κλέφτης, κανένας απατεώνας δε φώναξε αυτό που κάνει. Κανένας τεμπέλης δε παραδέχθηκε ποτέ πως δε δουλεύει. Κανένας ανίκανος δε παραιτήθηκε ποτέ, απλά γιατί δε μπορεί ν ανταποκριθεί στις ευθύνες που χρειάζεται να επωμιστεί.

Η ζωή πάντα πληρώνει με το ίδιο νόμισμα κι είναι δίκαιη.

Ποιός πιστεύουμε πως βιώνει μεγαλύτερη προσωπική δυστυχία.. ένας βιοπαλαιστής που κατάφερε και τάισε τελικά με δυσκολία και δύο δουλειές την οικογένεια του... ή κάποιος που πούλησε τη Πόρσε και κυκλοφορεί με φιατάκι, γιατί δε τα βγάζε πλέον πέρα με τις υποχρεώσεις του??

Υπάρχουν αξίες και νοήματα ζωής που έχουμε χάσει το νόημα τους. Καιρός για όλους μας να επαναπροσδιορίσουμε κάποια πράγματα στη ζωή μας. Υλικά, μπορούμε και με λιγότερα, ή εν πάση περιπτώσει με τόσα, όσα δε θα χουμε άγχος κι αυτοσκοπό να παιδευόμαστε για ν αποχτήσουμε.

Ο κανόνας του παιχνιδιού της ζωής καλό είναι να ναι σεβαστός και κατανοητός και να ξέρει καθένας τι ψάχνει σ αυτό.

Πολλοί συνάνθρωποι έχουν πιάσει πάτο. Ίσως αυτά ακούγονται μεγάλα λόγια και θεωρίες μονάχα, όμως ξέρουμε πως η ζωή έχει κύκλους, κάτω και πάνω.. κι είναι σίγουρο πως πάει μονάχα μπροστά. Ο άνθρωπος ακόμα και μετά από πολέμους, μέτρησε θύματα.. αλλά προχώρησε. Είναι η φύση της ζωής αυτή.

Ένας φίλος μού είπε πρόσφατα ένα παράδειγμα, μια βιομηχανία υποδημάτων, έστειλε ένα ερευνητή αγοράς στην Αφρική, να δει τι ευκαιρίες για δουλειές υπάρχουν εκεί. Σ ένα μήνα ο πωλητής έστειλε μήνυμα πως όλοι είναι ξυπόλυτοι και δε χρειάζονται παπούτσια και πως δουλειές δε πρόκειται να κάνουν εκεί. Μετά καιρό έστειλε κι άλλο ερευνητή, που απάντησε πως υπάρχουν τεράστιες δυνατότητες σε μια παρθένα αγορά. Κι οι δύο οι πωλητές είχαν δίκιο.. η εταιρεία όμως αποφάσισε ν ακούσει τον δεύτερο.

Η λογική του πρώτου ήταν συντήρηση και βλέπουμε κάπου αλλού.. του δεύτερου ήταν ευκαιρία για κάτι νέο. Γέμισαν λοιπόν το τόπο σαγιονάρες...

Σημασία έχει (μου είπε ο φίλος), το πως θ αντιληφθούμε τα πράγματα.. και να μαστε συνεπείς μ αυτό και στις δύο περιπτώσεις θα καταφέρουμε το ίδιο, να επιβιώσουμε.

Έχουμε σα χώρα μεγάλη δυσκολία. Ακούμε τόσα και τόσα και οι περισσότεροι καταλογίζουμε πολλές ευθύνες και σε μας τους ίδιους. Σωστό, να καταλάβουμε τα λάθη μας. Όταν όμως η σκέψη μας γυρνάει πάντα στο ίδιο αρχικό σημείο...

ΤΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ Ν ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΡΑΣΟΥΜΕ, ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ.

Το σημειωτόν στο ίδιο σημείο και η αναποφασιστικότητα σ αυτή τη μεγάλη καμπή της ζωής μας δε βοηθάει συνέχεια. Ήρθε η ώρα της δράσης, της αλλαγής στην ίδια μας τη ζωή.

To μέλος GeorgeG ήταν ο τυχερός στην κλήρωση ενόψη των εορτών και κέρδισε την ποσότητα pellet που δωροθετήθηκε.

Το Pellet προσφέρθηκε από τον

κ. Βαξεβάνη Γιάννη ιδιοκτήτη του Pellet Shop στην Γεφυρα Θεσσαλονίκης Τηλ.   2310715579 & 6945447463

Διαβάστε περισσότερα εδώ